Profilo di พิสุรักฤดูแห่งความเหงา ความคิดถ...FotoBlogElenchiAltro  |  Strumenti Guida |
ฤดูแห่งความเหงา ความคิดถึง ความเบื่อ ความเซง |
|||||||||||
|
22 ottobre ไปทำใบขับขี่วันนี้ตื่นอย่างเช้า
เมื่อวานเสือกนอนดึกอีก
ไปสอบใบขับขี่นัดกะปูไว้
ไปไปมามาสอบคนเดียว
ชิว ชิว
555+
นั่งฟังบรรยายแมร่งหลับตอนสำคัญ
ตอบมั่วไป 1 ข้อ
ทำข้อสอบอ่า ทำกะคอมได้รอบแรก
โชคดีไป 30 ข้อ ได้>>>>> 29 โหทำไปได้
และก้อไปกินข้าวที่รถ แม่ห่อให้มะเช้าไม่ได้กิน
รอเอารถออกด้วย
ขึ้นรถเตรียมไปซ้อม
โอ้พระเจ้า
รถสตาทไม่ติด มารู้ทีหลังลืมปิดไฟ แบตหมดเกลี้ยงเลย
เหอะๆๆ ดีที่พ่อจุ๋งอยู่บ้าน โชคดีไป
ชอบคุณพ่อจุ๋งมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
จุ๋งด้วยมาอยู่เป็นเพื่อนตอนสอบ
สั่นๆๆๆ
มันก้อจบลงด้วยดีอ่านะวันนี้
16 ottobre นี่แหละชีวิตเด็กจะเตรียมเอนท์ 55+วันนี้ตื่น 7.15
แอบไปคุ้ยกระดาษลังหน้าบ้าน
เตรียมไปสไลเดอร์
(แม่ไม่เห็น)
และก้ออาบน้ำ กินข้าว เดินทางไปรร
นัดกะด่วยไว้8.30จะไปซื้อกับข้าวกัน
กว่าจะได้ไปก้อ 9 โมง
จิงๆๆนัดกันออกเดินทาง 9 โมง
เดินทางจริง ๆ 10.15
ไปถึงก้อเกือบ 11 โมง
*-*
*-*
....
----
ไปกันทั้งหมด 9 คน
ก้อมี ช้าน ปู เข้ จิ๋ง โนวา เป็ด พี่ปรัชญ์ พี่ต้น และบ่า(พี่)ต่อ
รถ 2 คน รถช้านกะรถพี่ปรัชญ์
---
----
ไปถึงแม่เมาะก้อสไลเดอร์เลย
แดดไม่ค่อยแรงเท่าไหร่
ยังไงเราก้อไม่หวั่น
ถ้าแดดจ้าจริงๆๆก้อบะบายนะ
ก้อกลัวดำอยู่นะจ๊ะตัวเอง
เล่นอย่างมันส์อ่าจนลืมเวลา
....
......
.......
แล้วก้อไปกินข้าว
อาหารก้อง่าย ๆ ข้าวเหนียว ส้มตำ ไก่ย่าง
กินเสดก้อนอนเล่น
และก้อไปเล่นต่อ
เจอพวกพี่ ๆ มอชอด้วย พี่หมิวเบิกโรง
และก้อเดินเล่นถ่ายรูปกัน
และก้อเล่นอีกรอบก่อนกลับ
ลงทีละ 9 คนเลยทีนี้
แบบว่ากล่องมันเล็กเกิน + ฉีก + ชื้นหมดละ
เลยเอาเสื่อมาเล่นค่ะ
กรี๊ดกันใหญ่
มีแต่คนมอง 55+ ตลกดี
อย่างกะเด็กนิ
และก้อเดินทางกลับกัน
เจอพวกที่มาเข้าค่ายจุฬาด้วยอ่า
เรามองเค้า เค้ามองเรา
ต่างคนต่างมอง
ตลก
อย่างว่า คนหน้าตาดี ( มั่นใจนะยะ )
อย่างว่าไปกะคนหน้าตาดี ย่อมเด่นเป็นธรรมดา อิอิ
////
///
///
----
พอถึงรรก้อเคลียตังกันนิดหน่อย
และก้อร่ำลากันก่อนกลับ
คราวหน้า
เราจะไปอ.ปายกัน
หึหึ
ปายรอเราอยู่
WOOOOO
ปล. - พวกกูกำลังจะสอบโควต้าธันวานี้
- จาแอดมิดมีนานี้
- สอบตรงอีกมากมาย
เคยคิดนะว่ามัวทำไรอยู่
ไหงมาเที่ยวสบายใจแบบนี้
ซึ่งคนปกติที่วไปเค้าจะอ่านหนังสืออยู่บ้านกัน
แต่พวกเรา ก้ออย่างที่เห็นอ่ะ
ท่าจะบ้า
ไม่เข้าใจตัวเอง
หุหุ
15 ottobre นี่แหละตัวช้านเปนคนรักใครรักจริง
เกลียดใครก้อเกลียดจริง
ไม่ชอบการเสแสร้ง
หลอกลวง
อย่ามาตอแหลใส่กู
และก้อเกลียดพวกที่มาหลอกใช้
เกาะชาวบ้านหากิน
และเกลียดคนที่ชอบแอ๊บแบ๊ว
โคตรเกลีด
มันไม่ใช่ตัวจริง
มันดูไม่จริงใจ
เปิดเผยกะบางคนที่อยากเปิดเผย
เจ้าชู้มั้ย ไม่นะรักเดียวใจเดียว
แต่ไล่ชอบคนอื่นไปทั่ว อิอิ
ชอบคนที่ง่าย ๆ สบาย ๆ
ไม่เรื่องมาก
ลุย ๆ
สำคัญสุดขอคนจริงใจ
นี่!!!
อยากมีคนที่อยู่ข้างกูตลอด
จะได้มีคนระบายด้วยบ้าง
ค่อนข้างหายาก
สำหรับกู
-
--
---
อิอิ
ชอบคนขี้อ้อน + ง้อ ด้วย อ้อน+ง้อเรานะ
เพราะว่ากูอ้อน+ง้อใครไม่เป็น
อาจมีบ้างบางโอกาส
แบบกูผิดเอง
นี่!!!
อย่ามาทำให้กูโกดหรือหมดความอดทน
แล้วมึงจะไม่มีสิทธิได้พูดกะกูอีกเลย
( บางกรณี )
ซึ่งก้อเกิดขึ้นมาแล้ว 555+
เล่นก้อเล่น
ก่อนจะเล่นช่วยดูก่อน
แต่ก้อชิวๆๆเนอะเพื่อน
---
---
---
คนส่วนใหญ่จะมองว่ากูเป็นทอม
ซึ่งมันไม่ใช่
แค่ออกห้าวๆๆ
และว่ากูหยิ่ง
เพราะกูไม่ค่อยคุยกะใครถ้าไม่รู้จัก
และชอบไปไหนมาไหนคนเดียว
แบบคนไร้คู่ 55+
เดินก้อแบบหยิ่ง ๆ มั้ง
เค้าว่ากัน
บางคนเค้าท่าจะหมั่นไส้กู
เรื่องรัยนั้นไม่รู้
ใครหมั่นไส้กูเข้ามาบอกทีว่าเรื่องรัย
แบบว่าอยากรู้มากมาย
แต่ถ้ากะเพื่อนหรือคนรู้จักนะ
เมาส์กระจาย
ตอนนั้นไปเข้าค่าย
เค้าบอกว่ากูเรียบร้อย
ไม่พูด เงียบๆๆ ยิ้มอย่างเดียว
หารู้ไม่ว่าที่จริงเป็นไง
--
---
----
ไม่รู้นึกไงมาอัพเรื่องนี้
บังเอิญไปอ่านเจอรัยมานิดหน่อย
ก้ออ่าน ๆ ไว้นะเพื่อนกู
จะได้รู้ว่ากูเป็นไง
*** รัก...ไม่มีแบบแผนตายตัว ***> อย่าฝืนใจรัก ถ้ามันไม่ใช่...ก็ไม่มีประโยชน์ที่จะคบใครสักคนเพียงเพราะอยากจะมีใครสักคน > อย่าเปลี่ยนตัวเองเพียงเพื่อให้เขามารัก เพราะจะทำได้ไม่นาน > วันหนึ่งคุณจะรู้สึกเหนื่อยเพราะความรักที่ไม่เป็นตัวของตัวเอง > อย่าหลงในรสชาติของความรักเสียจนลืมชีวิตประจำวันของตัวเอง หรือสูญเสียความเป็นส่วนตัว > คนที่พร้อมจะอยู่กับคุณ โดยที่คุณไม่ต้องเปลี่ยนแปลงอะไรในชีวิตเลย > คนที่พร้อมจะเดินหน้าเมื่อคุณเดินหน้า > คนที่พร้อมจะถอยหลังไปกับคุณ > คนที่ไม่ยอมให้คุณเดินตามหลัง...ขอเพียงเดินเคียงข้างกัน > คนที่ไม่บังคับให้คุณทำอะไรในแบบที่คุณไม่ชอบ > คนที่ไว้ใจ ให้อภัย ให้โอกาส ซื่อสัตย์และให้เกียรติคุณ > ...นั่นแหละ คือคนที่รักคุณจริง... > จงถนอมคนเหล่านี้ไว้ อย่าปล่อยให้เขาไปจากคุณ เพราะคุณจะเสียใจ > หากเขาเปลี่ยนไปหยิบยื่นความโชคดี ที่ควรจะเป็นของคุณไปให้คนอื่น > คนที่รักคนที่เปลือกนอกมีอยู่เยอะเหลือเกิน > ชีวิตคนคนหนึ่ง จะมีคนที่รักคุณจริงผ่านมาสักกี่คน > ใครที่บอกว่ารักคุณ แล้วพยายามเปลี่ยนคุณ ดึงคุณให้เดินตามทางของเขา > เขาไม่ได้รักคุณจริงหรอก...เขารักตัวเอง > จงเชื่อในพรหมลิขิต > จงเชื่อในเหตุการณ์ที่นำพาความรักมาให้ > อย่าบอกว่าไม่รัก ถ้าไม่สามารถสบตาเขาอย่างบริสุทธิ์ใจได้ > อย่าบอกว่ารัก ถ้าคุณไม่รู้สึกวูบวาบเวลาอยู่ใกล้ ๆ > อย่าบอกว่าไม่คิดถึง ถ้าหัวใจไม่อาจลืม > อย่าบอกว่าคิดถึง ถ้าเพิ่งจากกันไม่ถึง 1 นาที > อย่าปล่อยให้สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเราหลุดลอยไป > ลองคุยกันมากขึ้น รับรู้ความรู้สึกของอีกฝ่ายด้วยใจ > จะทำให้เรารู้ว่าเราโชคดีแค่ไหนแล้วที่ได้รู้จักความรัก > อย่าปล่อยให้ใครคนใดคนหนึ่งมีน้ำตา ทั้งๆ ที่อีกคนหนึ่งกำลังร้องไห้ > อย่าปล่อยให้ใครคนใดคนหนึ่งพูด ทั้งๆ ที่อีกคนหนึ่งไม่ต้องการฟัง > ความรักต้องมาจากความรู้สึกของคนสองคน > อย่าให้ใครคนใดคนหนึ่งหยิบยื่น > แต่อีกคนหนึ่งไม่ต้องการ > ความรักเป็นเพียงสายใยบาง ๆ ที่มันถูกหล่อหลอมขึ้นจากความรู้สึกต่าง ๆ > ทั้งความอาทร ห่วงใย ห่วงหา คิดถึง > ความอดทนจะทำให้อุปสรรคต่าง ๆ ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี > ความพยายามจะทำให้เราสองคนยังอยู่ > ความไว้ใจจะทำให้ความรักของเรามั่นคง > ความเสมอต้น...และเสมอปลาย จะทำให้ความรักของเราสวยงาม > และสุดท้ายความรัก ก็จะก่อตัวขึ้นเป็นความผูกพัน > สิ่งเหล่านี้จะทำให้สายใยบาง ๆ ของความรัก > กลายเป็นเชือกเส้นหนาที่ผูกคนสองคนไว้ด้วยกัน > มันจะเป็นเชือกที่มัดเราไว้ด้วยกัน > เป็นเชือกที่ทำให้เราไม่อึดอัด > และเราจะไม่ดิ้นรน... ที่จะพยายามหลุดออกจากเชือกเส้นนี้ > เมื่อได้เจอความรักที่ดีแล้ว > จงทำให้เขารู้สึกว่าเขาไม่ได้อยู่คนเดียว > อย่าปล่อยให้เขาโดดเดี่ยว > อย่าปล่อยให้เขาเดียวดาย > คิดถึงสิ่งดี ๆ ที่เราเคยมีกัน > อย่าลืมวันแรก ๆ ที่เรารู้สึกกับคน ๆ นี้ > เขาเป็นคนที่ดีที่สุดแล้วสำหรับเรา > พยายามรักษาเขาไว้ > เพราะเมื่อเขาหลุดลอยไปแล้ว > เราจะไม่สามารถเรียกความรู้สึกต่าง ๆ กลับมาได้อีก > เหมือนเวลาที่ไม่สามารถย้อนเดินกลับ > ทำปัจจุบันให้ดีที่สุด > เพราะอดีตแก้ไขอะไรไม่ได้อีกแล้ว > อย่าทิ้งหัวใจของคุณไว้กับอดีต > อย่าคิดว่าอดีตไม่มีวันหวนคืน > อย่าคิดว่าไม่มีพรุ่งนี้ > อย่าลืมบทเรียนของเมื่อวาน > ทุกชีวิตยังมีความหวังอยู่เสมอ > จงปล่อยให้ชีวิตดำเนินต่อไป... > วันหนึ่งถ้าชีวิตหวนคืนมาสู่ทางสายเก่า.. ที่เคยทำให้คุณมีความสุข > ระหว่างเดินทางในแต่ละก้าว.. จงอย่าเดินเลี่ยงมันไปอีก > เพราะน้อยนักที่ถนนสายเดิมยังคงสภาพ เพื่อรอให้คุณเดินย้อนกลับมา... > ลองเดินต่อไปสิ.. > บางทีคุณอาจจะเจอจุดหมายที่คุณค้นหามาตลอดชีวิต > ในเส้นทางที่คุณเคยเดินเลี่ยงมันไปก็ได้... มีความสุขหว่ะเมื่อวานอ่าได้คุยกะพี่ชายด้วย
โคตรดีใจอ่า
ไม่ได้คุยกันตั้งหลายเดือน
แต่อยากเห็นหน้ามากกว่าอ่า
แบบว่าคิดถึง
( เว่อร์ไปป่ะ )
หุหุ
...
...
....
ดีใจมากมาย
555+
ท่าจะบ้ากู
----
---
---
----
---
----
วันก่อนก้อได้คุยโทรสับกะเป็ดน้อย
รู้เรื่องบ้าง
ไม่รูเรื่องบ้าง
แบบว่าง่วง
โทรมานะตอนตี 2
คุยรู้เรื่องมากเลยอ่า
555+
---
---
----
----
---
อีกวันก้อโทรมาตอนตี 4
ไม่หลับไม่นอนเลยนะเป็ดน้อย
โทรมาแกล้ง
แต่พี่ตื่น
แล้วก้อดันรับ
เป็ดเลยเสียตัง
อิอิ
----
----
คืนมะวานก้อคุยโทรสับกะอีเฉิ่ม
แบบว่าเติมตังไว้เบอร์พ่อ
แล้วไม่มีคนใช้
กูเลยถือโอกาสใช้
ไหนๆๆก้อจะปิดเบอร์ละ
คุยจนแบตหมด
ก้อเลยเลิกลา
*-*
-*-
*-*
-*-
*-*
14 ตุลา 50
วันนี้ไปสอบความถนัดวิชาชีพครูมา
ออกมาได้นะ
โจทย์เป็นกิโลอิเฮ้ย
ถามข้อเดียว
มึงจะออกมาเพื่อ
เสียเวลาอ่านโจทย์
แต่กูทำทัน
เพราะกูอ่านโจทย์เสดก้อฝน
ไม่คิดรัยมาก
คณิตกูก้อมั่ว
เจ็บหัวอิ
ที่สำคัญ
กูลืมกระเป๋าตัง
มันบอกต้องใช้บัตร
วานคนเอามาให้
เสือกไม่ใช้
สาด!!!
ดีที่กูไม่ตีรถกลับไปเอา
เสียเวลาตายเลย
เปลืองน้ำมันอีก
แต่ก้อผ่านมาด้วยดี
---
----
-----
-----
สอบเสดก้อเดินกลับรรของเรา
และก้อไปกินป้าณี
อยากกินสอดไส้ถึงไป
กลับมาห้องคณะนอนเล่นอิ
รอ
รอ
รอ
รอเวลาเพื่อจะไปกินลูกชิ้นกองต้า
ไข้อยากขนาดเลยกู
ไปดูพี่ซีมาด้วย
น่ารักกว่าในทีวีอีก
บังเอิญเจอพี่ต้น
คุยอะไรกันเล็กน้อย
เสดก้อไปเดินดูของกะโนวา+เข้
และก้อไปเล่นเกมส์กันนิดหน่อย
อย่างกะเด็กนิ
และก้อกลับห้องคณะ
และก้อไปกองต้า
และก้อกินผัดไทย
และก้อกลับบ้าน
ถึงบ้าน 2 ทุ่มพอดีเลย
จบ
|
||||||||||
|
ขอบคุณสำหรับการเข้าเยี่ยมชม!
|
|||||||||||
|
|
